Παρασκευή.

Mου άρεσαν οι Παρασκευές. 
Eρχόσουν με εκείνο το χαμόγελο 
που μόλις έβλεπα, 
ξεχνούσα τον πόνο που ένιωθα στο στομάχι- 
ο φόβος μη σε χάσω. 
Kαι τα μάτια σου,
αχ τα μελί εκείνα μάτια που χάνεσαι 
μόλις τα βλέπεις. 


Kαι μια Παρασκευή, έφυγες.
Έτσι 
απλά, 
χωρίς μια λέξη. 

Μου λείπουν οι Παρασκευές μας. 
Μου λείπει ο πόνος στο στομάχι. 

Μου λείπεις.

Η Αρχή.~

Γεμάτη ιδέες, εικόνες, μουσικές, μυρωδιές.
Παρέα με ένα στυλό και μια χαρτοπετσέτα.
Καθισμένη οκλαδόν.
Αυθόρμητη, συναισθηματική και απότομη.
Έτσι ξεκινάω.
Καλώς ήρθατε σε μια γεμάτη ζωή πριν το θάνατο, τη δική μου ζωή.

Ζήσε τη στιγμή, άσε το μετά.